Pamiętam, jak wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania – mała kawalerka z dwudziestu metrów, ściany w kolorze bladego beżu, który na każdym zdjęciu wyglądał na szary. Nie miałam budżetu na generalny remont ani czasu na szukanie ekipy, więc postanowiłam sama wziąć się za malowanie ścian. I wiecie co? To był jeden z najlepszych domowych projektów. W jeden weekend, za jakieś dwieście złotych, zmieniłam całą atmosferę wnętrza. Wybrałam głęboki, nasycony oliwkowy odcień na jedną ścianę, a resztę zostawiłam w bieli. Nagle pokój zaczął wyglądać jak z magazynu wnętrzarskiego, a nie jak studenckie lokum.

Zanim weźmiecie wałek w dłoń, musicie przemyśleć kilka spraw. Malowanie ścian to nie tylko kwestia koloru, ale też faktury, odporności na zabrudzenia i tego, jak światło pada w ciągu dnia. U mnie w salonie jedna ściana jest cały dzień skąpana w słońcu, więc ciemna farba błyskawicznie by wyblakła. Dlatego sprawdziłam próbki na dużych kawałkach kartonu i obserwowałam je przy różnych porach. A przy okazji odkryłam, że jeśli macie małe mieszkanie, jasne odcienie optycznie je powiększą, ale jeden akcent kolorystyczny potrafi dodać charakteru – jak ten oliwkowy pas w mojej kawalerce.

Wybór narzędzi to osobna historia. Nie popełniajcie błędu kupowania najtańszego wałka z supermarketu – ja tak zrobiłam za pierwszym razem i po godzinie miałam wrażenie, że maluję gąbką do mycia samochodu. Inwestujcie w wałek z mikrofibry i porządną taśmę malarską. Przy malowaniu ścian ważne jest też przygotowanie podłoża – szpachlowanie dziur po gwoździach i przetarcie kurzu. Pamiętam, jak sąsiadka z góry powiedziała mi, żeby koniecznie zagruntować ściany przed malowaniem, bo inaczej farba będzie schodzić płatami. Posłuchałam jej i miałam rację – grunt to podstawa, szczególnie gdy malujecie na ciemniejsze kolory.

Często spotykam się z pytaniem, jak malowanie ścian ma się do zmiany stylu całego mieszkania. Uważam, że to najszybszy sposób na metamorfozę. W moim salonie postawiłam na kanapę z funkcją spania w kolorze musztardowym, a na przeciwległej ścianie pomalowałam pas w odcieniu granatowym. Te dwa elementy razem stworzyły spójną całość. Zauważyłam, że gdy zmieniam kolor ścian, automatycznie zaczynam inaczej aranżować dodatki – poduszki, obrazy, nawet zasłony. To taki psychologiczny efekt: świeża farba pociąga za sobą resztę dekoracji.

Mam w sypialni łóżko z pojemnikiem na pościel, które kupiłam właśnie po to, by zaoszczędzić miejsce w małym pokoju. Ale przy malowaniu ścian musiałam zdjąć wszystkie ramy i odsuną od ściany – i wtedy zobaczyłam, że za łóżkiem farba jest o ton jaśniejsza niż reszta. Okazało się, że poprzedni lokatorzy malowali tylko widoczne miejsca. Dlatego radzę: malujcie zawsze całą ścianę od sufitu do podłogi, nawet jeśli meble stoją na swoim miejscu. Inaczej po odsunięciu kanapy z funkcją spania czy wersalki odkryjecie nieestetyczne przejścia kolorystyczne.

Wyobraźcie sobie sytuację: macie gości na noc, a wasza wersalka ma już lepsze czasy. Zamiast kupować nową, możecie przemalować ścianę w jej okolicy na inny kolor i dodać kilka poduszek – nagle stary mebel zyskuje nowe życie. Ja tak zrobiłam w pokoju gościnnym, gdzie stoi stelaz listwowy z materacem piankowym. Ściana za nim jest w ciemnym grafice, co wizualnie oddziela strefę spania od reszty pokoju. To tani trik, który sprawia, że nawet prosty materac na stelażu wygląda jak designerskie łóżko.

Zauważyłam, że przy malowaniu ścian wiele osób zapomina o kolorze sufitu. U mnie w kuchni sufit był biały, ale po pomalowaniu ścian na delikatny brzoskwiniowy odcień całość wydawała się nijaka. Dopiero gdy dodałam do sufitu odrobinę tego samego pigmentu – dosłownie 10% barwy – przestrzeń nabrała spójności. Podobnie z listwami przypodłogowymi: jeśli są stare i porysowane, pomalowanie ich na biało lub w kolor ścian potrafi zdziałać cuda. To szczególnie ważne w małych metrażach, gdzie każdy detal ma znaczenie.

A co z tapicerką welurową na meblach? Przy malowaniu ścian musicie uważać, żeby nie zabrudzić weluru farbą – to wdzięczne, ale wymagające tkaniny. Ja zawsze okrywam meble folią malarską i zabezpieczam taśmą brzegi tapicerki. Kiedyś sąsiadka malowała ściany i zachlapała welurową sofę – czyszczenie było koszmarem. Lepiej dmuchać na zimne. I jeszcze jedna rzecz: jeśli macie w domu mechanizm DL w sofie, który pozwala rozłożyć siedzisko do spania, przed malowaniem sprawdźcie, czy farba nie dostanie się w mechanizm – może zablokować działanie.

Na koniec mała refleksja: malowanie ścian to nie tylko zmiana koloru, to zmiana nastroju. W zeszłym roku pomalowałam przedpokój na głęboki błękit i nagle codzienne wychodzenie z domu stało się przyjemniejsze. Farby kosztowały mnie około stu pięćdziesięciu złotych, a efekt trwa do dziś. Jeśli macie ochotę na metamorfozę, ale brak wam czasu i pieniędzy na duży remont, weźcie wałek w rękę. Wybierzcie odcień, który was cieszy, i po prostu zacznijcie. To naprawdę działa.

• 글쓰기

• 수정
• 삭제
• 목록