Pamiętam ten dylemat jak sprzed kilku miesięcy. Miałam urządzić małe mieszkanie w bloku z wielkiej płyty, gdzie salon ma ledwo 18 metrów. I jak tu połączyć panele podłogowe z wygodnym spaniem dla gości? Wersalka zajmuje miejsce, a składane łóżko to już w ogóle jakaś porażka organizacyjna. Zaczęłam od podłogi, bo to baza, od której wszystko się zaczyna. Wybrałam panele winylowe w jasnym dębie, bo są cienkie, a nie tracą na wytrzymałości. Pod nie dałam matę wygłuszającą, żeby sąsiedzi nie słyszeli każdego kroku. I wtedy pojawił się problem – jak wstawić coś do spania, co nie zniszczy mi podłogi i nie będzie wyglądać jak obóz przetrwania?

Zaczęłam szukać mebla, który pomieści i gości, i pościel, i nie będzie rysował paneli. Padło na łóżko z pojemnikiem na pościel w wersji 140x200. To był strzał w dziesiątkę. Rama ma miękkie filcowe nóżki, które ślizgają się po panelach bez robienia rys. Do tego mechanizm DL, który pozwala podnieść stelaż jednym ruchem ręki. Nie musicie przekładać materaca, żeby dostać się do skrzyni. W środku mieszczą się dwie kołdry, cztery poduszki i zapasowa pościel. Dla singla albo pary to jak znalezienie skarbu. A panele podłogowe pod spodem mają przewiew – stelaż listwowy unosi materac 15 cm nad ziemią, więc wilgoć nie zbiera się .

Kiedy goście przyjeżdżają na dłużej, kanapa z funkcją spania to jeszcze jedna opcja, ale ja postawiłam na konkret. Łóżko z pojemnikiem na pościel ma tapicerkę welurową w kolorze butelkowej zieleni. Welur jest przyjemny w dotyku i nie łapie kurzu jak niektóre tkaniny. A do tego łatwo go czyścić – wilgotna ściereczka i po problemie. Panele podłogowe wokół niego zabezpieczyłam cienkim dywanikiem, żeby przypadkiem nie zarysować ich nogami od krzesła. Przy okazji, jeśli macie małe dzieci albo zwierzęta, polecam panele z warstwą użytkową AC4 – wytrzymają bieganinę i przewracanie klocków.

Największym wyzwaniem był montaż. Mąż uparł się, że zrobi wszystko sam. No i wyszło jak zwykle – stelaż listwowy okazał się za długi o 2 centymetry. Musieliśmy ciąć listwy piłą ręczną, a pył z drewna osiadł na świeżo położonych panelach. Więc rada dla was – zawsze mierzcie dwa razy, a najlepiej zamówcie mebel z ekipą montażową. Materac piankowy do tego łóżka kupiłam osobno, z pamięcią kształtu. Ma 18 cm wysokości i jest średnio twardy. Leży się na nim jak na chmurze, a goście zawsze chwalą, że nie czują sprężyn. Panele podłogowe pod spodem są bezpieczne, bo materac nie dotyka podłogi bezpośrednio.

Przy okazji, jeśli myślicie o wersalce, zastanówcie się dwa razy. Ja miałam wcześniej starą wersalkę z wysuwanym bokiem i po roku użytkowania panele podłogowe były porysowane w miejscu, gdzie się wysuwała. Plastikowe kółka zostawiły głębokie bruzdy. Teraz przy łóżku z pojemnikiem na pościel mam tylko jedno miejsce do rozkładania – i to na filcowych nóżkach. Do tego tapicerka welurowa nie zbiera kurzu tak jak stara tkanina obiciowa. W salonie 18 metrów każdy centymetr ma znaczenie, a to łóżko daje mi spokój na lata.

Podłoga to podstawa, ale mebel musi z nią współgrać. Panele podłogowe w jasnym kolorze optycznie powiększają przestrzeń, a ciemna tapicerka welurowa dodaje głębi. Kiedy goście śpią, nie muszę martwić się o miejsce na pościel – wszystko jest w skrzyni. A dla nas na co dzień łóżko służy jako wygodna kanapa do siedzenia z poduszkami. Mechanizm DL jest cichy i prosty w obsłudze, nawet dziecko poradzi sobie z podniesieniem stelaża. W małym mieszkaniu to prawdziwy game changer.

Podsumowując – panele podłogowe i łóżko z pojemnikiem na pościel to duet idealny do małych przestrzeni. Wybierzcie cienkie panele winylowe albo laminowane AC4, do tego stelaż listwowy z filcowymi nóżkami i materac piankowy 18 cm. Unikniecie rys, wilgoci i bałaganu z pościelą. A jeśli macie wątpliwości, zawsze możecie dorzucić dywanik pod nogi. U mnie sprawdza się to od pół roku i goście zawsze pytają, gdzie kupiłam to łóżko. Odpowiadam – w normalnym sklepie meblowym, tylko trzeba wiedzieć, na co patrzeć.

• 글쓰기

• 수정
• 삭제
• 목록